'अद्वैत...' 

“मनातील संवेदनांना फुटतो आज कंठ,

अलगद निघतो स्वर मधुर संथ,

कोंडून घे रे सुरांना,

बिलगून मन हे सुरेले,

गळू दे रे लळा

गोळा करितो चांदणे मी,

भेट आणली तुला

आहे सखे चांदण्याचा माळा

या मळ्याच्या पौर्णिमेला,

स्वर येतील तुझ्या ओठावरी,

साद देतील तुला स्वप्नचान्दणी,

आठवून देतील तुला माझा संवेदनांच्या बखारी,

बिलगून घे रे सुरेल त्या आठवणी,

का तू आणतेस हा दुरावा?

एकची श्वास दोघांसी पुरावा,

जीवात-जीव ऐसा सखे मुरावा,

बघ मन अपुले असे गुंतवावे,

बिलगून घे रे वेदना!

कोणाच्या ह्या संवेदना हेही न कळावे,

शरीर दोन असावे...ह्रिदय एक व्हावे...”