“शब्द थोडे मनासाठी!”

“मन माझे मानस सांगे मनातले गुपित,

मन रांगडे हे अज्ञ भटकते रानी-वनात,

कधी क्षमा कधी अंबर सामावते ह्या मनात,

उगवतीचा सूर्य विचारे हे सृष्टी सौंदर्य फुलले कशात?

मन माझे मानस सांगे मनातले गुपित,

पंचखंडातला हा केवडा-कस्तुरीचा हृदय-वरा,

म्हणे ‘कोणाचा हा सुगंध जरा विचारा’!

फुललेली तेल वात सांगे ‘जरा हा उजेड कोणी आवरा’!

हर्ष भरीत आनंदाने मन जाई कोणाच्या कुशीत?

मन माझे मनास सांगे मनातले गुपित,

मुकुट सोनेरी,पद कमाल चंदेरी,

अंगवस्त्र रेशमी अतिशय सोन रुपेरी,

तरी या श्रीमन्तितले ते ह्रिदय दरिद्री,

मनातला हा कृष्ण-कपत उमटे शब्द-मुठीत !

मन माझे मनास सांगे मनातले गुपित...”